Waarom-je-met-je-voeten-in-de-modder

In mijn vorige blogpost vertelde ik over mijn middelbareschool- en studententijd, en over hoe ik mij in die jaren liet leiden door interesses bij het maken van belangrijke beslissingen voor de toekomst. Interesses zijn gebaseerd op wat iemand al weet, op wat iemand heeft geleerd en heeft meegemaakt tot aan dat moment. Ze zijn gebaseerd op het verleden, zijn eindig en veranderen vaak. Je kan je dan ook afvragen of zij de beste raadgever zijn voor het maken van beslissingen over je toekomst. Maar waar kan je dan wel op af gaan? Welke raad kan je aannemen voor het maken van de juiste keuze?

Met je voeten in de modder

In mijn studententijd was ik verre van een modelstudent. De eerste twee jaar bracht ik met name in bed door met het kijken van series als The O.C. en Prison Break. Alles was beter dan de verveling en desinteresse die mijn studie Economie opriep. De wetenschappelijke leerweg was duidelijk niet aan mij besteed, maar ik vond wel dat ik mijn opleiding ‘gewoon’ moest afmaken. Gelukkig zag ik na die eerste 2 jaar ook in dat series kijken niet de uitdaging zou brengen die ik nodig had. Mijn reddende engel kwam in mijn derde jaar, toen ik een bestuurlijke functie mocht gaan vervullen bij mijn studentenvereniging. Opeens was ik bezig met aansturen, delegeren en samenwerken. Allemaal nieuw. Een jaar later mocht ik weer aan de slag. Dit keer ging het om het maken van een almanak. Totaal iets anders en mijn ouders zagen het nut er dan ook echt niet van in. Maar goed, ik besloot er toch voor te gaan en waande mij derhalve een half jaar lang in de wereld van schrijven, editen en designen. En ik vond het fantastisch! Op maandag werkte ik aan ingezonden stukken, op dinsdag zat ik de hele dag in Photoshop en Indesign, en op donderdag schreef ik het interview uit dat we op woensdag bij Johan Cruijff hadden afgenomen. De theorie van de universiteit werd wederom overschaduwd door de wondere wereld die de praktijk wordt genoemd.

Tunnelvisie

De keuze om voor een bestuursfunctie te gaan of om een almanak te schrijven had geenszins te maken met mijn interesses. Het had wel te maken met mijn drang om uit de boeken te kruipen en het feit dat andere mensen blijkbaar het idee hadden dat ik geschikt was voor deze verantwoordelijkheden. Vaker dan je zelf denkt zijn het andere mensen die precies zien waar je geknipt voor bent. Zij hebben niet de belemmerende overtuigingen en tunnelvisie die we onszelf in de loop der jaren aanmeten. Mijn tunnelvisie leidde me naar een masterdiploma Economie, waar ik zeker dankbaar voor ben. Maar mijn vieze voeten in de modder leidde me naar iets veel diepers en belangrijkers, naar een vrij beeld van wie ik ben, van wat ik kan en wat ik wil. Al was dat beeld aan het einde van mijn studententijd nog maar zo groot als een postzegel, het was genoeg voor het maken van de volgende belangrijke keuze: een loopbaan.

Je bent wat je doet

Mijn ervaring naast mijn studie heeft onschatbare waarde gehad voor hoe ik tegen mijzelf aan ben gaan kijken. Ik was altijd degene die goed was in wiskunde en economie, die secuur kon werken en die betrouwbaar was. Ik was een soort van ideale boekhouder, als die bestaat. Behalve dan dat ik waarschijnlijk een zeer depressieve boekhouder was geworden, omdat boekhouden helemaal niet is wat ik leuk vind. Puur door dingen te doen ben ik erachter gekomen wat voor dingen dat wél zijn. Ik ben mensgericht en resultaatgericht. Ik houd van afwisselende taken, van initiatief nemen en eigen verantwoordelijk. Van een omgeving die continu verandert en een functie die mij continu dwingt te ontwikkelen. Mijn zelfbeeld is volledig gedraaid, door trial and error. Inmiddels weet ik echter dat er andere methoden zijn om erachter te komen wie je bent. En dat dit hernieuwde zelfbeeld pas de start betekende van een veel diepgaandere reis. Daarover de volgende keer meer.

 

Laurens van Leeuwen is founder van Brixer. Brixer biedt starters een gratis career assessment aan op www.brixer.nl zodat zij de baan kunnen vinden die bij hun past.