Menu Close

Category: Persoonlijke ontwikkeling

Wat ik heb geleerd na één jaar ondernemen

Eenjaarondernemen

Maandag 4 januari 2016. De eerste werkdag van het nieuwe jaar. Door de motregen fiets ik in de schemering naar mijn bureautje op de Overtoom in Amsterdam toe. Ik ben redelijk kapot want ik kon de slaap maar niet vatten afgelopen nacht; zoveel gedachten spookten er door mijn hoofd. Zowel gedachten over het afgelopen jaar, mijn eerste jaar als ondernemer, als over 2016. Er is ook zoveel gebeurd afgelopen jaar. En komend jaar heeft misschien nog wel meer in petto. Maar voordat 2016 echt kan beginnen, schrijf ik eerst mijn gedachten over 2015 van mij af. Op dat ik dit prachtige jaar nooit zal vergeten en genoeg ruimte kan bieden aan 2016 om nog onvergetelijker te worden. I truly hope so.

When the magic happens

Wellicht kennen jullie het plaatje met de clichématige cirkel wel die je Comfort zone moet voorstellen, met net daarbuiten een tweede cirkel die zegt: Where the magic happens. Ik geloof op zich best wel in clichés (ze zijn niet voor niets een cliché J) en cirkels vind ik ook prima, maar tegen deze cirkelredenering kijk ik net een beetje anders aan. Ik zal gaandeweg uitleggen waarom.

Begin 2014, zo’n twee jaar geleden, besefte ik dat ik met mijn toenmalige baan als consultant in de financiële sector vrij weinig magie in mijn leven zou gaan meemaken. Ik liep in een net te goed zittend pak door een wereld heen waar ik net niks mee had en waarin ik me ook net niet op mijn gemak voelde. Ik besloot dat het mooi was geweest en zette een masterplan op poten. Eerst een huis kopen, dan mijn baan opzeggen, en vervolgens een eigen onderneming starten. Wat die onderneming precies moest gaan worden dat wist ik nog niet, maar ik had vertrouwen dat een goed idee vanzelf wel zou komen. Vijf jaar eerder had ik namelijk ook al zo’n mooi idee gehad, voor een online huisverhuurservice. Het enige wat er toen aan ontbrak was de complete uitvoering, maar dat ging ik niet nog een keer laten gebeuren.

Mijn masterplan verliep vervolgens voorspoedig. Tegen het einde van oktober had ik een leuk huisje in Amsterdam Oud-West gekocht en aangegeven op mijn werk per 1 januari 2015 te zullen stoppen. En ook de beginselen van een bedrijfsidee waren er. Begin november tijdens Startup Weekend Groningen kreeg dit geesteskindje niet alleen handen en voeten erbij, maar ook een papa in de gedaante van Stefan, mijn co-founder. In december schreven we samen op wat het doel van onze startup (die inmiddels Brixer heette) moest zijn: studenten aan een baan helpen die écht bij ze past. Het had ons bij elkaar 8 jaar gekost om erachter te komen wat we zelf wilden doen, en deze lange tijd wilden we de generatie(s) na ons besparen. We huurden twee bureautjes op de Overtoom en 2015 kon beginnen.

Overleven

Het masterplan klonk fantastisch: plus één huis, min één baan, en plus één idee. Maar daar sta je dan opeens met je huis op zak, je ideetje op papier en een klein spaarpotje (overgehouden aan PartyPants) dat je hooguit zes maanden van de straat kan houden. Het nieuwe tijdperk van ondernemen werd dan ook vanaf de eerste dag vergezeld door een knagend, maar ook mannelijk gevoel van overleven.

Mannelijk? Ja mannelijk. Zo van, ik kan dit, ik ga dit flikken. Mijn net iets te goed zittende pakken had ik ingeruild voor hoodies van de H&M en uit eten gaan deed ik vanaf nu alleen nog maar als het gratis kon via mijn nieuwe foodblog voor mannen Gastroman.

De meeste hulp bij het overleven kreeg ik echter niet uit innerlijke of mannelijke kracht, maar van een aantal fantastische mensen om mij heen. Zo wist mijn maatje Dennis in maart pardoes Miljoenenjacht te winnen en investeerde hij 10% van zijn prijs in mij, zijn hulppietje tijdens de show. En ook de huisverhuur via Airbnb deed een duit in het zakje. Toch mooi dat iemand anders die service uiteindelijk wel perfect had uitgevoerd. Door deze financiële meevallers kon al mijn aandacht op Brixer blijven tot tenminste na de zomer. Het gevoel van moeten overleven was voor eventjes weg.

Dingen doen die je niet per se leuk vindt

De eerste drie maanden van Brixer hadden met name in het teken gestaan van onderzoek doen. Wat bepaalt of iemand gelukkig is met zijn baan? En wat bepaalt of iemand er ook goed in is? En kan je deze twee factoren ook voorspellen? Bijvoorbeeld met een test? Om ons onderzoek zo gedegen mogelijk uit te voeren hadden we drie ervaren psychologen aangehaakt. Een zeer leerzame en nuttige periode, waarin het fundament van Brixer is ontstaan.

Ondanks dat het nog niet direct het vuurwerk was waar ik op gehoopt had, dit kon je nog geen eens knalconfetti noemen, voelde ik me al wel direct als een vis in het water. Samen met Stefan en mijn broer Vincent (die vanuit een hutje in Nieuw-Zeeland aan de website kluste) was ik namelijk iets moois aan het bouwen. Iets nieuws aan het creëren. En dan hoeft het niet altijd vuurwerk te zijn, als het er maar wel toe doet. Nu was het alleen nog afwachten of dat laatste ook het geval was en of we inderdaad iets aan het maken waren waar ook daadwerkelijk behoefte aan was.

Begin april ging de eerste versie van onze website live en nodigden we zo’n 100 bekenden uit, waarvan de meeste al lang geen student meer, om ons kersverse career assessment te maken. Al snel herkenden we de meeste aanmeldingen niet meer en bleken er steeds meer studenten hun weg te vinden naar Brixer. De website draaide voorbeeldig, maar aan de achterkant liepen alle resultaten nog in een spreadsheet en moesten de rapporten handmatig in Excel worden opgemaakt. Tussen april en augustus spendeerde ik zodoende ruim drie uur per dag met het in elkaar draaien van assessmentrapporten, totdat Vincent tegen september ook dit geautomatiseerd had. En dat was wel nodig ook, want het ging goed met Brixer! Niet alleen wisten steeds meer studenten ons te vinden, maar ook steeds meer bedrijven wilden van onze diensten gebruik maken om aan geschikte nieuwe mensen te komen.

Vallen en opstaan

Ondanks de groeiende interesse in Brixer en de eerste kleine succesjes rond de zomer, waren we nog steeds hard op zoek naar vuurwerk om het jaar mee af te sluiten. Zonder een aantal (kleine) knallers zouden we namelijk te weinig geld hebben en perspectief zien voor 2016. Gelukkig kwam er met de steeds verder gaande automatisering, Vincent was inmiddels vast aan boord en werkte gestaag door aan de website, ook steeds meer ruimte voor Stefan en mij om de hort op te gaan.

Daarnaast kwam Brixer steeds professioneler over en begon ons verhaal beter te kloppen. Dit resulteerde binnen twee maanden in 10 nieuwe klanten, samenwerkingen met onder meer de Erasmus Universiteit, de UvA en Aiesec, en een uitverkiezing voor de Next Entrepreneur. En door al deze ontwikkelingen kwamen er in korte tijd ook nog meer dan 3000 studenten bij. Vergeet de knalconfetti! Dit zijn minstens sterretjes en wondertollen!

Tot slot

Met dat perspectief voor 2016 zit het dus wel goed, maar nog veel belangrijker, we hebben een fantastisch jaar gehad! We hebben iets nieuws gecreëerd, van zero to one zoals oud PayPal-baas Peter Thiel zou zeggen. Met vallen en opstaan, en zo zal het ook wel blijven. Heerlijk toch.

Nu ik al mijn gedachten over 2015 zo heb opgeschreven is er ook weer ruimte om vooruit te kijken. Komend jaar zal hopelijk in het teken staan van groei, volwassen worden (maar zeker niet te volwassen) en vooral ook blijven genieten.

Om terug te komen op het begin van dit schrijven; wat heb ik geleerd in één jaar ondernemen? Veel te veel om op te noemen, maar dit is het belangrijkste. Wanneer je gaat doen wat op je lijf is geschreven, dat is when the magic happens.

Heel veel dank aan alle mensen om me heen voor hun aanhoudende liefde, steun en gezelligheid! Wat zal ik lekker slapen vannacht.

Laurens van Leeuwen is co-founder van Brixer. Brixer biedt starters een gratis career assessment aan op www.brixer.nl zodat zij de baan kunnen vinden die écht bij hun past.

Wat een ambitieuze starter kan leren van ‘The Seven Habits’

Gold-Fish-Jump

Afgelopen zomer las ik voor het eerst The Seven Habits of Highly Effective People (Stephen Covey, 1989). Hij stond al jaren in de kast, maar het boek lezen kwam er nooit echt van. De kernboodschap van deze klassieker is dat zeer effectieve mensen een zevental gewoonten of routines hebben die ten grondslag liggen aan hun succes en dat iedereen deze gewoonten bij zichzelf (verder) kan ontwikkelen. Het krachtige aan het verhaal van Covey is dat zijn lessen universeel en tijdloos zijn, en van toepassing op iedere fase in je leven. Ik heb ze eens naast het leven van een ambitieuze starter gelegd. En jawel hoor, ‘The Seven Habits’ do it again.  

Habit 1: Be proactive

Voor niets gaat de zon op. Als je ambitie hebt en die waar wilt maken dan moet je daar iets voor doen. Als student betekent dit dat je meer moet doen dan gewoon studeren. Werkgevers zijn met name gevoelig voor 1. Commissiewerk, 2. Stage ervaring, en 3. Hoge cijfers. Investeer daarnaast ook in je netwerk. Ga naar events toe, ontmoet bedrijven en recruiters. Als starter betekent het dat je je kop boven het hooiveld uit moet durven steken. Met alleen maar doen wat je baas je vraagt zal je niet snel opvallen. Toon initiatief, geef aan wat jij graag wilt doen.      

Habit 2: Begin with the end in mind

Wat zijn je lange-termijn doelen? Ga op zoek naar een baan die je ervaring oplevert in lijn met je ambities. Als ik naar mijn eigen doelen kijk is het verstandig geweest dat ik drie jaar binnen project management heb gewerkt. Ik wilde graag ondernemer worden en daarbij gaat het vooral om doen, om executie. Die drie jaar als consultant hebben mij precies de tools opgeleverd om dit goed te doen. Welke tools mis jij nog om je uiteindelijke doelen te bereiken?     

Habit 3: Put first things first

Als je weet wat je lange-termijn doelen zijn, is het vervolgens belangrijk om te bepalen wat je eerste stap moet worden. Voor iemand die chirurg wil worden is dit logischerwijs een opleidingsplek. Maar wat wordt je eerste stap als je later je eigen Private Equity bedrijf wilt hebben? Wil je eerst alles leren over Private Equity? Of zo snel mogelijk geld verdienen? Of toch eerst leren ondernemen? Maak een plan, en zet de belangrijkste dingen bovenaan je lijst.   

Habit 4: Think win-win

Wat goed voor jou is kan ook goed zijn voor de ander. Ik weet nog goed toen ik ging solliciteren dat ik door drie bedrijven werd afgewezen omdat ze mij meer een ondernemer dan een consultant vonden. Het vierde bedrijf vond dit ook, maar zij boden me juist wel een baan aan omdat ze inzagen dat beide partijen van elkaar konden profiteren. Toen ik drie jaar later weg ging bij Double Effect had ik drie nieuwe initiatieven gestart die succesvol werden voortgezet. Bij Brixer is het nu niet anders. Onze propositie is zo vormgegeven dat er alleen maar winnaars zijn: de studenten die we aan een passende baan helpen, de bedrijven wiens vacatures we invullen, de universiteiten waarmee we samenwerken, en door succesvol te zijn voor alle partijen uiteindelijk ook wijzelf.  

Habit 5: Seek first to understand, then to be understood

Dit is voor mij persoonlijk de grootste les en ik denk voor velen met mij. Hoe vaak luister je wel niet naar iemands verhaal en ben je al helemaal aan het voorbereiden wat je zelf zo gaat zeggen? Je bent gestopt met luisteren en gaat nimmer meer die ene vraag stellen waardoor je precies weet wat de ander eigenlijk bedoelde. Ik noem dit ook wel autobiografisch luisteren: wat weet ik van wat de ander zegt. Het probleem bij autobiografisch luisteren is dat je alles op jezelf betrekt, op hoe jij het ziet of ervaart. Met als gevolg dat de ander zich soms niet gehoord voelt. Succesvolle zakenlui en ondernemers zijn veelal een meester in aandachtig luisteren. Hierdoor begrijpen ze de problemen van hun klanten als geen ander en kunnen ze de ideale oplossing bieden. Als je ambitie hebt, zowel persoonlijk of als bedrijf, zorg dan dat je er ook een meester in wordt.

Habit 6: Synergize

Laatst las ik een interessant artikel over Etsy. Etsy is een online platform waar jonge ontwerpers allerlei spullen verkopen. Zoals bij ieder platform heb je twee kanten: 1. de aanbieders van het product, en 2. de kopers van het product. Etsy heeft hun platform zo gepositioneerd dat de ontwerpers die hun spullen via Etsy verkopen, niet alleen de aanbieders maar ook de kopers van producten zijn. Met iedere ontwerper die Etsy aansluit, trekken ze dus ook een potentiele klant aan. Ongekende synergie. Dit is ook mogelijk in je eigen werk. Kan je meerdere doelen dienen met een bepaalde activiteit? Of hoe kan je je huidige werk ook inzetten voor iets anders?   

Habit 7: Sharpen the saw

Door stil te zitten kom je vaak niet zover. Blijf dus in beweging! Blijf je twee dingen afvragen. Doe ik de juiste dingen? En doe ik die dingen juist? Het klinkt zo simpel…

 

Laurens van Leeuwen is founder van Brixer. Brixer biedt starters een gratis career assessment aan op www.brixer.nl zodat zij de baan kunnen vinden die écht bij hun past.

Wat denk je zelf?

IJsberg-Mcclelland-NL1

In mijn vorige blogpost heb ik geschreven over mijn studententijd. Net als veel van mijn medestudenten maakte ik mij schuldig aan tunnelvisie. Je kent het misschien wel, ooit toen je 13 was heb je het profiel Economie & Maatschappij gekozen. Vervolgens toen je 18 was koos je voor de studie Bedrijfskunde. Niet heel verrassend aangezien je familie al een aantal succesvolle zakenmannen heeft voort gebracht. En nu, nu je eindelijk bent afgestudeerd, lijkt dat management traineeship bij die big corporate toch wel heel goed bij jou te passen! De trein dendert lekker door, met de meeste passagiers achteruit zittende, zonder zich te beseffen dat ze nooit een keer naar voren hebben gekeken. Doodzonde.

Het is maar al te verleidelijk om niet over je schouder te kijken. Om twijfels te onderdrukken en je vooral niet af te vragen waarom je leven loopt zoals het loopt. Op deze manier heb je nooit spijt, maar de kans bestaat ook dat je op deze manier nooit tot de grote hoogte reikt die je zou kunnen halen. Ik ben er van overtuigd dat iedereen tot grote hoogte kan reiken, maar dan moet je wel weten wat jij voor unieks te bieden hebt. En dat kan alleen als je weet wie je bent, wat je kan en wat je wil. Door wel over die schouder te kijken. Het ijsbergmodel (bovenaan deze post) van de Amerikaanse psycholoog McClelland is een goede tool om dit mee te doen.

Gedrag

In mijn vorige post vertelde ik hoe mijn omgeving op een zeker punt beter wist waar ik geschikt voor was dan ikzelf. Puur door de dingen die ik deed, zichtbaar voor mijn omgeving, vormden zij een beeld van wie ik was en wat mijn talenten waren. En zo gaat het volgens mij heel vaak. Iedereen kent wel een vriend of vriendin waarbij met hoofdletters op het voorhoofd staat geschreven wat hij of zij zou moeten worden. Maar vaak kiezen die personen toch iets anders, omdat zij niet zo vrij zijn in hun denken als wij, de omstanders, die geen last hebben van belemmerende overtuigingen of een misvormd zelfbeeld. Het is ontzettend waardevol om goed te luisteren naar je omgeving, zij weten vaak beter wat goed voor je is dan jijzelf. Uiteindelijk ben ik na mijn studie Management Consultant geworden bij een jong en hecht consultancy bedrijf in Amsterdam. Op basis van alle informatie die ik toen over mezelf kon verzamelen leek het een goede keuze. Afwisselend werk, in teamverband, met een analytische component, bij een ambitieuze en resultaatgerichte club. Het plaatje klopte, aanvankelijk.

Onder de oppervlakte

Onderdeel van mijn werk was een training gericht op persoonlijke ontwikkeling, twee keer drie dagen op de hei in Brabant. Eigenlijk volgde de training een beetje de ijsberg van McClelland. In de eerste sessies keken we naar gedrag, aan de hand van de Roos van Leary. Waarom gedraag je je zoals je je gedraagt? En waarom erger je je altijd aan (het gedrag van) dezelfde mensen? Mijn vader heeft bijvoorbeeld de neiging om heel vaak “moet” te gebruiken in zijn zinnen. Anders moet je even dit…, anders moet je even dat. Hierdoor komt hij heel dominant en dwingend over, wat ik dus super irritant vind omdat ik zelf van nature ook dominant ben. Maar als je weet waarom iets je irriteert, dan kan je er ook iets aan doen. Al snel doken we met de training onder de oppervlakte, op zoek naar de drijvende krachten achter je gedrag die zich ergens schuil houden. Want wat bepaalt nou eigenlijk hoe iemand zich gedraagt? Waarom is de ene persoon altijd hartelijk en opgewekt, totdat het over ritueel slachten gaat, en is de ander meer teruggetrokken, verlegen en bang aangelegd?

Denken en willen

Dat wat je denkt dat je wilt is vaak iets anders dan wat je daadwerkelijk wilt. Ergens op de weg naar pure zingeving, hetgeen waarom jij bestaat, komen er namelijk allemaal hobbels op de weg in de vorm van normen, waarden en overtuigingen. Deze kunnen goed zijn, maar ook belemmerend werken. Zeker wanneer ze jou stoppen van hetgeen dat je het liefst zou willen doen. En wees nou eerlijk, hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze echt doen wat ze het allerliefste zouden doen? Die belemmerende werking treedt dus nogal eens op. Ik moet carriere maken dus ik heb geen tijd voor leuke dingen. Ik moet voor de kinderen zorgen dus ik kan geen carriere hebben. Ik wil geen kinderen want dan kan ik de wereld niet meer zien. Ik wil de wereld niet zien want het is overal onveilig. Het zijn nogal wat dingen die we onszelf wijs maken. Terwijl ik juist denk, waar een wil is, is een weg. En als je weet wat je wilt dan komt die weg vanzelf wel. Maar hoe weet je nu echt wat je wilt? Daarvoor moet je naar je persoonlijkheid en drijfveren kijken.

En daar ga ik de volgende keer weer verder.

 

Laurens van Leeuwen is founder van Brixer. Brixer biedt starters een gratis career assessment aan op www.brixer.nl zodat zij de baan kunnen vinden die bij hun past.

Waarom je met je voeten in de modder moet gaan staan.

Waarom-je-met-je-voeten-in-de-modder

In mijn vorige blogpost vertelde ik over mijn middelbareschool- en studententijd, en over hoe ik mij in die jaren liet leiden door interesses bij het maken van belangrijke beslissingen voor de toekomst. Interesses zijn gebaseerd op wat iemand al weet, op wat iemand heeft geleerd en heeft meegemaakt tot aan dat moment. Ze zijn gebaseerd op het verleden, zijn eindig en veranderen vaak. Je kan je dan ook afvragen of zij de beste raadgever zijn voor het maken van beslissingen over je toekomst. Maar waar kan je dan wel op af gaan? Welke raad kan je aannemen voor het maken van de juiste keuze?

Met je voeten in de modder

In mijn studententijd was ik verre van een modelstudent. De eerste twee jaar bracht ik met name in bed door met het kijken van series als The O.C. en Prison Break. Alles was beter dan de verveling en desinteresse die mijn studie Economie opriep. De wetenschappelijke leerweg was duidelijk niet aan mij besteed, maar ik vond wel dat ik mijn opleiding ‘gewoon’ moest afmaken. Gelukkig zag ik na die eerste 2 jaar ook in dat series kijken niet de uitdaging zou brengen die ik nodig had. Mijn reddende engel kwam in mijn derde jaar, toen ik een bestuurlijke functie mocht gaan vervullen bij mijn studentenvereniging. Opeens was ik bezig met aansturen, delegeren en samenwerken. Allemaal nieuw. Een jaar later mocht ik weer aan de slag. Dit keer ging het om het maken van een almanak. Totaal iets anders en mijn ouders zagen het nut er dan ook echt niet van in. Maar goed, ik besloot er toch voor te gaan en waande mij derhalve een half jaar lang in de wereld van schrijven, editen en designen. En ik vond het fantastisch! Op maandag werkte ik aan ingezonden stukken, op dinsdag zat ik de hele dag in Photoshop en Indesign, en op donderdag schreef ik het interview uit dat we op woensdag bij Johan Cruijff hadden afgenomen. De theorie van de universiteit werd wederom overschaduwd door de wondere wereld die de praktijk wordt genoemd.

Tunnelvisie

De keuze om voor een bestuursfunctie te gaan of om een almanak te schrijven had geenszins te maken met mijn interesses. Het had wel te maken met mijn drang om uit de boeken te kruipen en het feit dat andere mensen blijkbaar het idee hadden dat ik geschikt was voor deze verantwoordelijkheden. Vaker dan je zelf denkt zijn het andere mensen die precies zien waar je geknipt voor bent. Zij hebben niet de belemmerende overtuigingen en tunnelvisie die we onszelf in de loop der jaren aanmeten. Mijn tunnelvisie leidde me naar een masterdiploma Economie, waar ik zeker dankbaar voor ben. Maar mijn vieze voeten in de modder leidde me naar iets veel diepers en belangrijkers, naar een vrij beeld van wie ik ben, van wat ik kan en wat ik wil. Al was dat beeld aan het einde van mijn studententijd nog maar zo groot als een postzegel, het was genoeg voor het maken van de volgende belangrijke keuze: een loopbaan.

Je bent wat je doet

Mijn ervaring naast mijn studie heeft onschatbare waarde gehad voor hoe ik tegen mijzelf aan ben gaan kijken. Ik was altijd degene die goed was in wiskunde en economie, die secuur kon werken en die betrouwbaar was. Ik was een soort van ideale boekhouder, als die bestaat. Behalve dan dat ik waarschijnlijk een zeer depressieve boekhouder was geworden, omdat boekhouden helemaal niet is wat ik leuk vind. Puur door dingen te doen ben ik erachter gekomen wat voor dingen dat wél zijn. Ik ben mensgericht en resultaatgericht. Ik houd van afwisselende taken, van initiatief nemen en eigen verantwoordelijk. Van een omgeving die continu verandert en een functie die mij continu dwingt te ontwikkelen. Mijn zelfbeeld is volledig gedraaid, door trial and error. Inmiddels weet ik echter dat er andere methoden zijn om erachter te komen wie je bent. En dat dit hernieuwde zelfbeeld pas de start betekende van een veel diepgaandere reis. Daarover de volgende keer meer.

 

Laurens van Leeuwen is founder van Brixer. Brixer biedt starters een gratis career assessment aan op www.brixer.nl zodat zij de baan kunnen vinden die bij hun past.

Waarom interesse een slechte raadgever is.

Piramides

Vorig jaar was ik op een reünie van mijn middelbare school. Het was tien jaar geleden dat ik de meeste aanwezigen voor het laatst had gesproken. Volgens de meeste mensen was ik geen spat veranderd, en ik kon hetzelfde over hun zeggen. Een enkeling vroeg of ik al helemaal binnen was. “Als er iemand het zou gaan maken, dan was jij het toch wel Laurens”, aldus de oud klasgenoot. Ik vertelde hem dat ik blij was net uit het rood te zijn en dat ik mijn baan net had opgezegd. Als ik al rijk zou worden, dan ging dat zeker nog wel een poosje duren. Niet veel later kwamen we er bij een spelletje petje op, petje af achter dat er wel iemand anders op de reünie rond liep die zich miljonair mocht noemen: Mulan Miller. Het opmerkelijke verhaal van Mulan’s succes ging als een lopend vuurtje door de menigte.

Mulan was altijd al een buitengewoon slimme vent geweest met een fabelachtig wiskundig vermogen. Waarschijnlijk zou hij cum laude zijn afgestudeerd op Econometrie of Informatica, ware het niet dat hij onder noodlottige omstandigheden gekozen had voor een carrière als pokeraar. Geen slechte beslissing bleek tien jaar later. Wat Mulan met al dat geld ging doen? Geen idee. Of dat het hem gelukkig heeft gemaakt? Ik weet het niet, maar hoop het uiteraard. Wat ik wel weet is dat een aantal cruciale keuzes in zekere mate het pad van je leven en je loopbaan bepalen. Ik heb mij ooit laten vertellen dat je na twee slechte beslissingen een zwerver kunt zijn in de goot, of na twee goede beslissingen een succesvol zakenman of ondernemer. En over het maken van keuzes of nemen van beslissingen, daar wil ik het nu graag over hebben.

Het probleem van interesse

Wellicht herinner je het zelf nog wel. Je zit in de derde en bent volop aan het ontwikkelen. Je ouders zijn stom en de bloemetjes en bijtjes steeds interessanter. Ergens in deze periode, waarin de hormonen door je lijf gieren, moet je richting kiezen voor de laatste jaren van je middelbareschooltijd. Een profiel. Ik weet nog goed dat Mulan Natuur & Techniek koos en ik Economie & Maatschappij. Mulan was goed in wiskunde, vandaar misschien zijn keuze, maar ik was ook goed in wiskunde en koos toch heel iets anders. Ik denk dat zeker op die jonge leeftijd je keuzes zich makkelijk laten leiden door je interesses. In mijn geval was dat economie, een onderwerp dat bijna dagelijks besproken werd aan de keukentafel in verband met mijn vaders werk. Het moge duidelijk zijn dat mijn interesse voor economie niet gebaseerd was op toeval. Niet dat ik wil zeggen dat ik Natuur & Gezondheid had gekozen als mijn vader arts was geweest, maar de invloed van de omgeving is zeker substantieel. Het is bijvoorbeeld ook zo dat er nergens zoveel Nederlandse scholieren boer willen worden als in het oosten van ons land. Klinkt logisch misschien, maar is het ook wenselijk?

Interesses zijn biased. Gekleurd. Vooringenomen. Vragen naar iemands interesse is vragen naar wat iemand al weet. Naar wat hij heeft geleerd en heeft meegemaakt tot aan dat moment. Naar wat hij heeft gezien op televisie, of wat hem intrigeert. Zo zag ik ooit als twaalfjarig kind de piramiden van Gizeh op Discovery en schreef ik mijn eerstvolgende werkstuk over de oude Egyptenaren. Als je mij toen had gevraagd wat ik later wilde worden had ik waarschijnlijk archeoloog gezegd, of antropoloog als ik wist wat dat was. Vele jaren ouder (en na het hebben gezien van de piramiden van Gizeh) kan ik zeggen dat ik waarschijnlijk een zeer matige archeoloog was geweest. Ik ben veel te ongeduldig en veel meer gedreven door wat komen gaat dan wat achter ons ligt. Het maken van keuzes voor de toekomst op basis van interesses mag dan ook twijfelachtig worden genoemd. Toch gebeurt dat volop.

Toen ik van de middelbare school af kwam had ik net als vele medescholieren geen idee wat voor studie ik moest kiezen. Een studiekeuzetest leek dan ook een goede zet. Ik koos voor een instituut in Amsterdam waar ik een dag lang onderworpen werd aan allerlei testen en gesprekken. Aan het einde van de dag kreeg ik mijn uitslag. Op basis van mijn uitzonderlijk wiskundig inzicht en mijn interesse voor de economische sector rolden Economie en Econometrie als winnaars uit de bus. De geschiedenis herhaalde zichzelf. En ik was nog zo stom ook om het advies blind op te volgen.

Het maken van de juiste keuze

Zes jaar later stond ik met een masterdiploma Economie in mijn handen. Trots op het resultaat, maar niet op de zes ploeterjaren die eraan vooraf gingen. Al in mijn eerste studiejaar bleek dat mijn aanvankelijke interesse voor de economische sector niet genoeg zou zijn om mij te motiveren voor de studie Economie. Het lesmateriaal was verouderd, behandelde met name resultaten uit het verleden en zette geenszins aan tot kritisch nadenken. Daarnaast was de universiteit zeer theoretisch en maakte zij veelvuldig gebruik van dogma’s. Maar nu, zes jaar later, stond ik weer voor een keuze. Had ik de kans om het helemaal anders te doen. En één ding wist ik zeker, voor het kiezen van mijn loopbaan zou interesse niet mijn raadgever zijn. Maar wat dan wel? Welke raad kan je geven voor het maken van de juiste keuze? Daarover gaat mijn volgende blogpost.

 

Laurens van Leeuwen is founder van Brixer. Brixer biedt starters een gratis career assessment aan op www.brixer.nl zodat zij de baan kunnen vinden die bij hun past.